CAVIARNIA

Ciężko jest pisać takie posty. Tyle tych odejść było, tyle futerek i łysych szczęść odeszło i za kazdym razem łamało mi się serducho
Są takie świnki, które żyją na własnych zasadach , odchodzą też na własnych. Taka była Bambi. Ponad rok temu dr Kuba zdiagnozował u niej martwiaka. Rokowania były złe. Pomimo tego maleńka nic sobie z tego nie robiła i żyla w swoim stadzie myślę, że bardzo szczęsliwa. Jakiś miesiąc temu dopadł ja ten paskud znowu- walczyliśmy w 4 klinikach,okulistycznie, internistycznie i rehabilitacyjnie. Wydawało się ,że jest lepiej, że jeszcze nie tym razem.. Wczoraj mocniej niż zwykle zaczeła się chwiac na nózkach i nawet przewracać.. Zaniepokojona pojechałam do weta. Dostała steryd a ja uspokojenie, że mała jest silna i żwawa. Wieczorem jak zawsze zjadła kolację, dodatkowo duża porcję ratunkowej i poszła na pieterko spać, Gdy rano nie zobaczyłam jej przy miseczce cos mnie tkneło. Maleńka umarła w swoim domku we śnie.
Naprawde nie wiem czy to mozliwe, ze ona tak bardzo mnie kochała, że chciała mi oszczędzic decyzji eutanazji? Chciała odejśc w stadzie i po swojemu? Nie wiem i już się nie dowiem. Wiem jedno- kochałam jak bardzo, tak bardzo że od rana chodzę nieprzytomna, i przytulam inne świnki. Jak tylko mogę to ich pocieszam... Bo one wiedzą, bo one przezywają żałobę..... i jeszcze potrwa jakis czas ta martwa cisza i smutek
Bambosz wczoraj skończyła 5 lat- takie urodziny miała